مرا ببخش ای تمام زندگی من

مرا ببخش که هیچ گاه هیچ حرفت را نفهمیدم مرا ببخش

مرا ببخش که نفهمیدم گاهی هم می شود که عشق اول به پوچی برسد مرا ببخش

من نفهمیدم من هیچ وقت هیچ چیز را نفهمیدم

من را ببخش که منظور تو را از حرفهایت نفهمیدم

نفهمیدم وقتی می گویی مرا ببخش اذیتت کردم منظورت این است که برو

من را بخش که امیدوارانه برایت شعر نوشتم

مرا ببخش که که نفهمیدم مرداب هیچ وقت حتی نظری به نیلوفر ندارد

مرا ببخش که نفهمیدم زندگی بدون مرداب هم می تواند جریان داشته باشد

مرا ببخش که از تو گدایی کردم

مرا ببخش که نفهمیدم چیز با ارزش را هیچ وقت به گدا نمی دهند

مرا ببخش تنها امید من

نه ............

باید بگویم مرا ببخش که تو را تمام امیدم می دیدم

یا اصلا بهتر است بگویم مرا ببخش که روزی دلم پا از حد فراتر گذاشت و نتوانست جلوی احساسش را بگیرد

سعی کرد خوب باشد بهترین باشد درنظر کسی که حتی لحظه ای نظری به او نکرد

ولی ببخشید که دلم فقط عاشقی را یاد گرفته بود یاد نگرفته بود که هیچ وقت مرداب نیلوفر را نمی بیند

اصلا مرداب بار نیلوفر را سالهاست دارد به دوش می کشد در حالی که خودش ذره ای به این کار راضی نیست

مرا ببخش که جلوی این احساسم را نگرفتم

مرا ببخش

دیگر نمی توان بنویسم

بغض را گلویم را بسته

وای به روزگار نیلوفر که همیشه بار اضافی است